Passievolle mense leef anders.  Hierdie passie is soos ‘n vlam wat in jou binneste brand, die krag wat jou dryf om alles te gee.  Om enduit, voluit te leef.  Dit is nie bloot ‘n gevoel nie, maar ‘n energie wat jou roep en dring om jou unieke doel te ontdek, ontwikkel en ontplooi.  Wanneer jy met passie leef, word die alledaagse besonders, en selfs die kleinste taak kry betekenis.

Passie vereis egter ook opoffering, en dit is nie aldag maklik om te volg waarheen dit lei jou nie. Soms beteken dit om gemak prys te gee.  Soms om werk te maak van iets wat vir ander dalk onbenullig is.  Dit is passie wat daartoe lei dat jy volhard wanneer ander sê dit is beter om op te gee.  Boonop, is dit juis in daardie oomblikke van stryd dat passie sy ware krag toon.  Dit is dus duidelik: Om passievol te leef is om met hoop besiel te wees. 

Passievolle mense leef met intensionaliteit.  Dit is om te weier om halfhartig deur die lewe te gaan. Dit beteken nie dat jy altyd alles perfek sal doen nie – passie is nie perfeksie nie, dit is toewyding. Dit is die bereidwilligheid om te val en weer op te staan, om te leer en te groei.  Kyk na die natuur: ‘n rivier sny deur rotse, nie omdat dit kragtig is nie, maar omdat dit aanhou vloei.  So is passie ook – dit is volharding met ‘n hartslag.  Jy kan nie iets laat opvlam as daar nie vooraf reeds ‘n vlam in jou brand nie.