Wanneer jy na die water luister soos dit oor klippe in die rivier kibbel, is dit dikwels lawaaierig waar die water nie diep is nie.  Waar die water dieper is, is dit dikwels stiller.  Met hierdie beeld in gedagte, wil ek skryf oor dieper en stiller. 

In 2026 wil ek dieper leef.  Dieper in my toewyding aan die Here.  Dieper in my begrip van genade en barmhartigheid.  Dieper in my aanvoeling teenoor die Heilige Gees.  Ek wil nie ‘n lawaai opskop met my opinies oor alles en almal nie.  Dit beteken nie dat ek nie oortuigings of ‘n bepaalde morele belyning het nie, maar ek wil die diepte daarvan ondersoek.  En ek wil dit ondersoek met ‘n bewustheid van die teenwoordigheid van God en in bedagsaamheid teenoor mense.

Ek wil dieper leef, want ons wêreld het te lawaaierig geraak.  En in die geraas word die noodroep van mense nie altyd gehoor nie.  Tog vind ek plek-plek hierdie hoop: dat ‘n dieper ontmoeting sal plaasvind – waar die dieptes van menslike nood en die dieptes van God se genade mekaar kan ontmoet.  Hierdie ontmoeting lei tot diep dankbaarheid, die tipe dankbaarheid waarsonder ons nie kan klaarkom nie.